Poppeia

Het liefst zou ik een vol sociaal leven hebben. Met alle leuke dingen die daarbij horen! Ik baal ervan dat me dat niet lukt. Op social media zie ik updates van vriendengroepen die festivals bezoeken, jongeren op verjaardagsfeestjes en vriendinnen die samen op vakantie gaan. Als ik dergelijke updates zie voel ik me eenzaam en ben ik jaloers. Ik baal dan ontzettend dat ik niemand heb.

Waar vind ik vriendinnen?

Na de middelbare school kon ik helaas niet verder studeren i.v.m. prikkelgevoeligheid waardoor ik een laag energie-level heb. Ik heb het wel geprobeerd, maar door misverstanden en slechte communicatie ging het meerdere keren fout. Ook bij verschillende werkgevers zat ik niet op mijn plek. Niet heel fijn voor je zelfvertrouwen kan ik je vertellen! Maar goed, nu heb ik een nieuwe baan en dat lijkt een goede match. Doordat ik al vroeg van school ging verloor ik het contact met klasgenoten. Toen ik een jaar of 19 was realiseerde ik me dat ik weinig sociale contacten overhad. Sindsdien vraag ik me steeds vaker af waar ik vriendinnen ga vinden?

Vooroordelen over eenzaamheid

Veel mensen denken dat je eenzaamheid zelf veroorzaakt, omdat je sociaal contact vermijdt. Ze denken echt dat je de gezelligheid gewoon kunt opzoeken als je zin hebt. Ik kan je vertellen, dat is niet waar. Ik wil wel naar een verjaardagsfeest, maar kan daar moeilijk onuitgenodigd naar toe gaan! Ik hoor ook vaak mensen zeggen dat je er niet voor openstaat. Of dat je een beetje anders bent, waardoor je er niet bij hoort. Het zijn vervelende opmerkingen, en ze helpen niet. Ik heb inmiddels wel ontdekt dat eenzaam raken iedereen kan overkomen.

Eenzaamheid maakt me somber

In mijn vrije tijd ben ik veel thuis. Soms ga ik met mijn moeder mee naar een van haar vriendinnen. Maar meestal ben ik thuis wat aan het rommelen. Een beetje fitnessen of dansen en wat netflixen. Ik ben geen gamer! Niets voor mij. Het eenzame gevoel maakt me somber, zeker in de winter. De dagen zijn dan korter en ik ben nog meer binnen dan normaal.

Vakantiemodus aan

In de zomer gaat het juist beter met me. Dan ga ik samen met mijn moeder naar Aruba. We zijn dol op het eiland en de vibe daar. Op de een of andere manier gaat sociaal contact dan ook 10x makkelijker. Ik heb vakantievrienden die ik bijna elk jaar zie en waarbij ik echt mezelf durf te zijn. Ik weet niet hoe het komt dat het daar zoveel makkelijker gaat. Het eenzame gevoel is dan echt een stuk minder.

Vallen en opstaan

Natuurlijk heb ik van alles geprobeerd om nieuwe mensen te ontmoeten in mijn eigen omgeving. Via mijn werk, maar ook via dansles. Ik ben dol op salsa! Helaas zijn de mensen die ik daar heb leren kennen allemaal een stuk ouder dan ik. Het is wel gezellig, maar echte vriendschappen ontstaan er niet. Tijdens de coronacrisis ontdekte ik Join us Online, een soort online vriendengroep. We zoomen elke woensdagavond en dat is zo leuk. Binnenkort gaan we elkaar ook live ontmoeten.

Praat erover!

Met mijn moeder heb ik een hele goede band. Een paar jaar geleden hebben we het er samen voor het eerst over gehad en hebben we gezocht naar oplossingen. Ik heb me toen aangemeld bij een Facebook groep, maar dat werkte niet echt. Het bleef allemaal te vrijblijvend en liep op niets uit. Een tijdje geleden vond mijn moeder Join us Online. En daar ben ik haar dankbaar voor! Het is namelijk echt iets om naar uit te kijken. Ik zou trouwens niet snel met andere jongeren over mijn eenzaamheid praten. Dat is dan toch moeilijk om toe te geven. De meiden bij Join us Online begrijpen het super goed, omdat ze in dezelfde situatie zitten.