In gesprek met een leerling

Heeft u het vermoeden dat een leerling in uw klas zich eenzaam voelt? Ga dan met deze leerling in gesprek. Het is geen eenvoudig onderwerp om bespreekbaar te maken. Dat komt alleen al door het feit dat eenzaamheid bij jongeren een redelijk onbekend probleem is. Veel jongeren zullen de gevoelens die zij ervaren dan ook niet herkennen als eenzaamheid. Ze zijn zich vaak wel bewust dat ze weinig (of geen) vrienden hebben. Ze balen daarvan, maar weten niet goed hoe ze het kunnen oplossen. Daarbij schamen veel jongeren zich. Erbij horen lijkt zo vanzelfsprekend en is belangrijk op die leeftijd. Als dat dan niet lukt is dat moeilijk.

Gespreksvoorbereiding

Voordat u in gesprek gaat met de betreffende leerling is het goed uzelf een aantal dingen af te vragen. U kunt namelijk pas echt naar iemand luisteren wanneer u zichzelf losmaakt van vooroordelen.

  • Zorg dat u zichzelf bewust bent van uw gedachte, oordelen en gevoel bij het onderwerp eenzaamheid.
  • Heeft u zelf ervaring met eenzaamheid? Of juist helemaal niet? Begrijpt u dat het voor een leerling moeilijk kan zijn om op anderen af te stappen? Vindt u eenzame jongeren zielig? Heeft u zelf vervelende ervaringen met leeftijdsgenoten?
  • Heeft u de moed om het gesprek aan te gaan? Of bent u onzeker over wat u kunt doen als er werkelijk sprake is van chronische eenzaamheid?
  • Bent u de aangewezen persoon om dit gesprek te voeren of heeft een collega een betere relatie met deze jongere? Laat deze leerling in ieder geval niet aan zijn lot over maar doe iets.

In gesprek met een leerling

Kies het juiste moment om het gesprek met de betreffende leerling aan te gaan. Dus niet tussen een leswissel, maar juist op een rustig moment. Ga op een rustige plek zitten waar jullie ongestoord kunnen praten. Luister goed en laat merken dat u de leerling serieus neemt. Vanuit uw rol als mentor/docent kunt u ervoor zorgen dat uw leerling het gevoel van eenzaamheid durft te benoemen. Dat ze uw aandacht en steun voelen is de eerste winst.